در لب پائين دو ثلث ديه ثابت مىباشد . شارح ( ره ) در ذيل [ فى كلّ من الشفتين نصف الدّية ] مىفرماين : دليل آن خبر عامى است كه گذشت ، اين خبر صحيح بوده ولى نقصى كه در آن هست اين‌كه مقطوعه مىباشد و روايت سماعه از مولانا الصادق عليه السلام مؤيّد و معاضد آن مىباشد ، در اينروايت آمده است كه دو لب بالا و پائين در ديه با هم متساوى هستند . و در دنبال [ قيل فى السّفلى الثلثان ] مىفرماين : وجه آن اين است كه لب پائين طعام و شراب را در دهان حفظ و نگهدارى كرده و لعاب دهان را رد كرده و نمىگذارد كه بيرون از دهان بيايد . و وقتى ديه لب پائين دو ثلث بود بناچار لب بالا ديه‌اش ثلث مىباشد . و برخى از علماء فرموده‌اند : ديه لب پائين دو ثلث و لب بالا نصف مىباشد . اشكالى كه در اين قول است اينكه . اوّلا : قائلين به اينقول نادر و بسيار اندك هستند . ثانيا : مجموع نصف و دو ثلث مشتمل بر مبلغى است كه از ديه كامله بيشتر مىباشد و اين بىمعنا بوده و وجهى برايش وجود ندارد . سپس مىفرماين : در ديه ايندو ( دو لب ) قول چهارمى استكه جماعتى از علماء منجمله